WARNING ::: ข้อความทั้งหมดในเอนทรี่นี้อาจมีบางคำที่ตีความได้สองแง่ คือดี และ ร้าย รี่ไม่สามารถทำให้ทุกคนมาเข้าใจและรู้สึกใดๆเหมือนที่ตัวรี่เองรู้สึกได้ แต่เมื่อได้ฟังจากปากคนคนนี้ที่เปลี่ยนชีวิตรี่ รี่คิดว่าอยากแชร์อะไรพวกนี้กับคนอื่น เพราะมันทำให้เด็กผู้หญิงคนหนึ่งบ้าเอาปากกาตัดเส้นหัว 0.05 จุดภาพช้าๆทีละจุดจนเต็มกระดาษ : D 
 

แปลเป็นภาษาไทย เพราะรู้ใจเพื่อนบางคนแถวๆนี้ที่คนไม่ยอมอ่านปะกิดล้วนแน่ๆ (ขำ)
 
6 ปีที่แล้วเป็นบุญชีวิตอย่างมากที่ติดเข้าห้อง IC มาอย่างเมาๆ  ตอนแรกแจ้งเกิดติดได้คะแนนลำดับที่ 6 (คำแรกที่เพื่อนชมคือ เลขมีบุญมาก.....) เพิ่งมารู้เอาอาทิตย์ที่ผ่านมานี่เองว่า อาจารย์แก ไม่ได้สนใจความสามารถนักหรอก แกเอาเด็กแปลกเข้าว่า มาอยู่ในห้องเรียน......รู้ความหมายใช่มั้ย...
สูแปลกเป็นอันดับ  6 ในแก๊งที่โดนเกณฑ์ไปสอบเข้าสินะ......
 
อาจารย์แกชื่อว่า  ลินดา  จอยโคว์  แกสอนพวกฉันอยู่ได้ 3 ปี พอพวกฉันขึ้นม.ปลายก็ต้องกลับไปบ้านที่อเมริกา เรื่องสุขภาพของคุณแม่ท่าน  ตอนนั้นฉันยังเฉยๆกับอาจารย์แกอยู่  ก็น่ารัก  ก็มีอะไรหลายอย่างนะ ที่แปลกแล้วทำให้ประทับใจ  แต่ช่วงเวลาที่แกหายไปสองปีเต็มๆนี่แหละ ถึงเริ่มซึ้ง....
ว่าครูแกเปลี่ยนอะไรหลายอย่างข้างในตัวเรา.....
 
ม.6 แกกลับมา ถึงไม่ได้เรียนด้วยกันอีก แต่ฉันชอบวิ่งไปกอดปกบ่อยมากๆ สัปดาห์ที่ผ่านมานี่อ.แกจัดงานเลี้ยงส่งที่พวกฉันจบค่ะ แล้ว แกก็สอนอะไรหลายอย่าง ได้พูดอะไรหลายอย่างมาก ที่ฉันอยากเอามาเล่าต่อ
(คลิปตอนที่แกพูดอัพไม่ได้ //มีอะไรต้องเซ็นเซอร์อยู่นะน๊ะ......แต่นี่แหละ จะแปลให้ฟัง)
นี่เป็นหนึ่งในบทกลอนสั้นๆของอับราฮัม ลิงคอน ซึ่งครูคิดว่า มันจริงอย่างมากที่สุด
"ผมไม่สนใจว่าคุณจะเป็นอะไร ไม่ว่าคุณจะเป็น หมอ เป็นนักบิน เป็นแม่บ้าน เป็นคุณครู
แต่ไม่ว่าคุณจะทำอะไรก็ตาม
จงทำให้ดีที่สุด
และคุณจะภูมิใจในตัวของคุณ
และผมจะภูมิใจในตัวของคุณ 
ไม่ว่าคุณจะเป็นอะไร จงเป็นคนดี และภูมิใจในสิ่งนั้นๆ
จงอย่าอาย ในสิ่งที่คุณเป็น
คุณคือตัวของคุณ เพราะ คนเราทุกคนนั้นแตกต่างกัน"
(ปรบมือ)
 
และนี่เป็นอีกหนึ่งกลอนสั้นๆที่ครูชอบมาก โดย  โรเบิร์ด  ฟรอส
ครูรักบทกลอนนี้มาก และ มันเป็นสิ่งที่ครูอยากจะบอกกับพวกเธอทุกคน
 
"มีเส้นทางสองทางทอดยาวไปในป่า
และ ฉันเลือก
เลือกเส้นทางที่น้อยคนจะเลือก
และมันทำให้สิ่งต่างๆในชีวิตเปลี่ยนแปลงไป"
 
เมื่อคุณต้องอยู่บนทางแยกในชีวิตของคุณ
เมื่อคนหนึ่งเลือกจะไปทางหนึ่ง
และเมื่ออีกคนหนึ่งเลือกจะไปอีกทางหนึ่ง
Follow your Heart
(จงเดินตามที่ใจของคุณบอก)
 
พวกคุณทุกคนนั้น ดีเกินไป แข็งแกร่งเกินไป อิสระเกินไป ฉลาดเกินไป
ที่จะเป็นเพียง ผู้ตาม
ได้โปรด
มีความมั่นใจในตนเอง และ เชื่อมั่นใน
ตัวตนที่คุณเป็น และ สิ่งที่คุณได้เรียนรู้ เพื่อที่จะเลือกเส้นทางที่คุณจะเดินไป
อย่าเดินตามเส้นทางของคนอื่นตลอดเวลา โดยเฉพาะ คนที่ทำในสิ่งที่ไม่ถูกต้อง
มองดุรอบตัวคุณ และ จงทำเพื่อคนอื่นด้วย
ถึงแม้มันจะไม่ใส่สิ่งที่เป็นที่นิยม หรือ อะไรก็ตามที่คนส่วนใหญ่ทำกัน
นั้นคือสิ่งที่ครูคาดหวังกับพวกเธอ นักเรียนของครู
จงเดินไปในเส้นทางที่น้อยคนจะเดิน
 
ต่อไป อันนี้เป็นกลอนสั้นๆที่ครูเขียนเอง
" อย่าเอา ความคิดที่ว่า คุณได้อะไร? เป็นที่ตั้ง
แต่จง ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณได้รับเสมอๆ ด้วยใจ"
ไม่มีใครสนใจหรอก ว่าคุณจะได้ประโยชน์อะไรจากอะไร
อย่าไปสนใจว่าเราได้อะไรจากอะไร
แต่
จำไว้ และ เตือนตัวเองเสมอ
ว่าคนรอบข้าง ให้อะไรแก่คุณ และขอบคุณในสิ่งเหล่านั้น
สำหรับชีวิตในโลกปัจจุบันมันเป็นสิ่งที่ครูคิดว่าสำคัญมากๆ
ในฐานะที่ครูเป็นครู
ครูเข้าใจ ว่าโลกสำคัญต่อคุณยังไง
และเมื่อคุณโตขึ้น คุณก็จะเข้าใจมันเอง
จงขอบคุณ เสมอๆ และทุกๆครั้ง สำหรับทุกอย่างที่พวกเขาทำ หรือ สิ่งเล็กๆตรงนี้ (ชี้ที่อกซ้าย)
จงขอบคุณอยู่เสมอกับสิ่งที่คุณได้รับ
 
"ชีวิตของเราจะจบลง
วันใดก็ตามที่ปัญหาทั้งหลายเงียบหายจากไป"
มาร์ติน ลูเธอร์ คิง
 
อีกครั้ง ทุกคน.....
สิ่งเลวร้ายตามรายทางที่เข้ามาในชีวิต
อย่าให้มันมามีผลเหนือกว่าตัวเรา
นำเอาสิ่งที่ดีกว่า สิ่งที่อยู่ในชีวิตของเรา 
สิ่งที่อยู่ในโลกเล็กๆของเรา
สิ่งที่อยู่ในประเทศของเรา
สิ่งที่อยู่ในครอบครัวของเรา
สิ่งนั้นต่างหากที่สำคัญกว่า
ครูไม่เคยสอนให้พวกเธอทุกคนอ่อนแอ
พวกเธอรู้ว่าอะไร คือความแตกต่างระหว่างสิ่งที่ถูก และสิ่งที่ผิด
จงยืนขึ้นเพื่อสิ่งที่ถูก และ สิ่งที่เธอเชื่อมั่น
ครูคาดหวังสิ่งนี้จากพวกเธอทุกคน
 
และสุดท้าย
ครูคาดหวังอย่างที่สุดจากพวกเธอ
ที่จะเป็นจุดเปลี่ยนของสิ่งที่พวกเธอเห็น ในประเทศของเธอ
ใครสักคนในพวกเธอจะเติบโตขึ้นเป็นหัวหน้า
และครูจะภูมิใจมากๆ พวกเธอบางคนจะเป็นแน่และครูจะพุดว่า
วู่ฮู่~~ เด็กคนนั้นเคยเป็นน.ร.ของฉัน
พวกเธอ อย่าเพียงแต่มองและบ่น หรือ ว่าสิ่งต่างๆ
พวกเธอต้องเป็นคนที่เปลี่ยนแปลงสิ่งเหล่านั้น
คุณรู้อยู่แล้วว่าอะไรคือความแตกต่าง และคุณต้องทำมัน
 
((ต่อจากตรงนี้เป็นส่วนที่คุยกับที่ห้องแล้วละค่ะ ฮะๆ แกพุดถึงสองปีที่แกจากไป กับความรู้สึกกับพวกเรา : D สูญเสียทิชชู่ไปกองใหญ่ ฮา ))
 
ครูแกพนันไว้ว่า ถ้าแกไม่ร้องไห้เลยตลอด 2 ชม. ต้องจ่ายให้แกคนละ 300 บาท ......ยังไงก็ตาม เงินสองร้อยบาทไม่ได้บินหนีไปจากกระเป๋าเรา ฮา
(เสียงในวีดีโอ ของไอ้เญรนะ ไม่ใช่ของเรา  //ร้องไห้ตั้งแต่สองประโยคแรก เลยโยนให้เณร)
เหลือชีวิตประจำอยู่แค่ไม่กี่อาทิตย์
ตั้งแต่แรกจนตอนนี้ยังกลัวผีเหมือนเดิม.......//มุดผ้าห่ม
ช่วงนี้อาจจะไม่ได้ตามกิจกรรมคอมมู เพราะ อยู่ในโหมดซึ้งแล้วก็ เก็บของไปเมลเบิร์นด้วย
(ปัญหาช่วงนี้เยอะไปไหน........)
ยังไงก็ตาม เอนทรี่นี้ อยากให้กับคนที่ตอนนี้
เครียดอยู่ สับสนอยู่ หรืออะไรอยู่ก็ตาม
ขอให้ทำตามที่ตัวเองเชื่อมั่น ฉันคิดว่าทุกอย่างจะผ่านไปได้ค่ะ : D
(เจอกันหลังจากอะไรๆลงตัวนะค่ะ)

Comment

Comment:

Tweet

เจ๋งอ่ะแกHot! Hot!

#3 By -Bloommifild- on 2012-02-06 22:26

big smile Hot!

#2 By !@Leaderdevil-demon@! on 2012-02-05 10:48

big smile big smile big smile big smile big smile big smile big smile

เดี๋ยวมันก็จะผ่านไป...

พยายามอดทนฝ่ามันแล้วพยายามทำให้ดีที่สุด

พอผ่านไปลองมองกลับมาจะดีฃฃดีใจภูมิใจมากที่สุด

^^

#1 By I am DangerousFox on 2012-02-04 20:12